STARNIK
STARNIK
незаменная штука, закіньце ў закладкі:
праверка правапісуназоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова каравайніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
карава́йніца мн. карава́йніцы |
| Родны каго? чаго? |
карава́йніцы мн. карава́йніц |
| Давальны каму? чаму? |
карава́йніцы мн. карава́йніцам |
| Вінавальны каго? што? |
карава́йніцу мн. карава́йніц |
| Творны кім? чым? |
карава́йніцай, карава́йніцаю мн. карава́йніцамі |
| Месны у кім? у чым? |
карава́йніцы мн. карава́йніцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І ў старой печы агонь добра гарыць.
Стары вол ніколі баразну не скрывіць (не сапсуе).
Дзе старыя кусты, той двор не пусты.
правільна: бульбу спярша памыць, потым пачысціць, потым памыць яшчэ раз
і трэба мець калекцыю днушак: для сырога мяса, для хлеба, для гародніны-садавіны і г. д.
karavajnica — беларуская лацінка
Слова каравайніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік каравайніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове каравайчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› караваджы́зм (11)
(12) тургасці́ніца ‹
› карава́й (7)
(7) байні́ца ‹
› карава́йка (9)
(10) нядба́йніца ‹
› карава́йны (9)
(7) дайні́ца ‹
› карава́йчык (10)
(9) хада́йніца ‹
› карава́н (7)
(7) райні́ца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
