аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
карава́йка — назоўнік карава́йны — прыметнік
канцэпт

каравайніца

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова каравайніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 карава́йніца

мн.  карава́йніцы
Родны
каго? чаго?		 карава́йніцы

мн.  карава́йніц
Давальны
каму? чаму?		 карава́йніцы

мн.  карава́йніцам
Вінавальны
каго? што?		 карава́йніцу

мн.  карава́йніц
Творны
кім? чым?		 карава́йніцай, карава́йніцаю

мн.  карава́йніцамі
Месны
у кім? у чым?		 карава́йніцы

мн.  карава́йніцах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хто сябе хваліць, няхай таго пярун спаліць.
Не хвалі сябе, няхай людзі пахваляць.
Чужая пахвала як гром грыміць, а самахвальства смярдзіць.


Навошта вы тапаеце хамяка? Няўжо вы не разумееце, што такім чынам збіраюць вашы АДПЯЧАТКІ ПАЛЬЦАЎ


karavajnica — беларуская лацінка

Слова каравайніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік каравайніца — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове каравайчык + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› караваджы́зм (11)

(12) тургасці́ніца ‹

› карава́й (7)

(7) байні́ца ‹

› карава́йка (9)

(10) нядба́йніца ‹

› карава́йны (9)

(7) дайні́ца ‹

› карава́йчык (10)

(9) хада́йніца ‹

› карава́н (7)

(7) райні́ца ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

чацвёрты год у айці