аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
мірга́лка — назоўнік міргану́ць — дзеяслоў
канцэпт

мірганне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова мірганне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
мірга́нне

мн.  мірга́нні
Родны
каго? чаго?
мірга́ння

мн.  мірга́нняў
Давальны
каму? чаму?
мірга́нню

мн.  мірга́нням
Вінавальны
каго? што?
мірга́нне

мн.  мірга́нні
Творны
кім? чым?
мірга́ннем

мн.  мірга́ннямі
Месны
у кім? у чым?
мірга́нні

мн.  мірга́ннях
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

ляпнуць як лапцем па цымбалах (па балоце) — вельмі недарэчна, нетактоўна (сказаць што-н.)


піпец-бульбянец — дранік з мукой (знойдзена ў кулінарных кнігах 19 ст.)


mirhannie — беларуская лацінка

Слова мірганне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік мірганне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове міргаценне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


мірашча́сны (10)

(8) ша́рганне

мі́рг (4)

(8) ге́рганне

мірга́лка (8)

(9) швірга́нне

міргану́ць (9)

(8) до́рганне

міргатлі́ва (10)

(8) мо́рганне

міргатлі́вы (10)

(9) смо́рганне


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

ураган і чарвячок