аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова мірганне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
мірга́нне мн. мірга́нні |
| Родны каго? чаго? |
мірга́ння мн. мірга́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
мірга́нню мн. мірга́нням |
| Вінавальны каго? што? |
мірга́нне мн. мірга́нні |
| Творны кім? чым? |
мірга́ннем мн. мірга́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
мірга́нні мн. мірга́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
ляпнуць як лапцем па цымбалах (па балоце) — вельмі недарэчна, нетактоўна (сказаць што-н.)
піпец-бульбянец — дранік з мукой (знойдзена ў кулінарных кнігах 19 ст.)
mirhannie — беларуская лацінка
Слова мірганне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік мірганне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове міргаценне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мірашча́сны (10)
(8) ша́рганне ‹
› мі́рг (4)
(8) ге́рганне ‹
› мірга́лка (8)
(9) швірга́нне ‹
› міргану́ць (9)
(8) до́рганне ‹
› міргатлі́ва (10)
(8) мо́рганне ‹
› міргатлі́вы (10)
(9) смо́рганне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.