Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 па́ра¹, -ы, жаночы род
  1. Два аднолькавыя сіметрычныя прадметы, якія складаюць адно цэлае. Пара рукавіц. ▪ «Стой! — камандуе Марка. Спыніліся. — Знімайце, паны, боты!» — Разуліся. Лепшую пару выбраў сабе Марка, рэшту падзялілі нашы лапатнікі. ← Якуб Колас. // Адзін з двух аднолькавых сіметрычных прадметаў, якія складаюць адно цэлае (у адносінах да другога). Да рукавіцы трэба было знайсці пару замест згубленай. // Два аднолькавыя сіметрычныя органы або іх часткі, якія выконваюць аднолькавыя функцыі ў жывым арганізме. Колькі хвілін дзве пары вачэй былі ў маўклівым спаборніцтве. ← Барыс Мікуліч. // размоўнае слова Прадмет, які складаецца з дзвюх аднолькавых і злучаных разам частак. [Ніна] знімае другую пару навушнікаў, расчэплівае іх і накладае на вушы. ← Янка Брыль.
  2. Дзве асобы, мужчына і жанчына, дзве жывёліны, самец і самка. Рупліва ўладкоўвалася ў сваім купэ адна ўжо даволі немаладая пара. ← Аляксей Кулакоўскі. Пад дахам нашага дома, у вузенькай шчыліне франтона, вераб'іная пара звіла сабе гняздо. ← Вісарыён Гарбук. // Дзве істоты, якія знаходзяцца, дзейнічаюць разам, аб'яднаныя чым-н. агульным. У лявонісе імклівай Пары стройныя ідуць. ← Пятрусь Броўка. На экране танцавала балетная пара. ← Іван Шамякін. // Адна з дзвюх істот, якія знаходзяцца, дзейнічаюць разам і разглядаюцца як нешта цэлае. Антон танцуе з Настуляй. Скіба таксама знайшоў пару — пажылую вясёлую кабету. ← Кандрат Крапіва. // Запрэжка з дваіх коней. Прыехаць на пары.
  3. у знач. прыслоўе парамі. Удваіх, па два. Танцаваць парамі.
  4. у знач. выказнік, каму (звычайна з адмоўем). размоўнае слова Пра таго, хто адпавядае каму-н. па якіх-н. якасцях, у якіх-н. адносінах. Лабановіч, як мог і як умеў, суцяшаў Балоціча і не асуджаў Валю. Што ёй за пара бедны, малавядомы вясковы настаўнік. ← Якуб Колас.
  5. размоўнае слова Два прадметы, дзве штукі чаго-н. Старая павезла [на кірмаш] місачку масла і пару куранят. ← Кандрат Крапіва.
  6. размоўнае слова Невялікая колькасць чаго-н.; некалькі. — Я прасіў бы вас на пару слоў, — ужо больш ветліва сказаў.. [Гунава]. ← Эдуард Самуйлёнак. [Лыжнік] махнуў палкамі, зрабіў пару шырокіх крокаў і параўняўся з.. [Верай]. ← Аркадзь Марціновіч.
  •••
  Пара сіл (спецыяльны тэрмін) — дзве паралельныя і роўныя сілы, якія накіраваны ў процілеглыя бакі і дзейнічаюць у адной плоскасці.
  На пару; у пары з кім — разам, удваіх з кім-н.
 па́ра², -ы, жаночы род
  Газ, які ўтвараецца пры выпарэнні вады, нагрэтай да высокай тэмпературы; газападобны стан вады. З чыгуна выбівалася пара, разносячы навокал апетытны пах юшкі. ← Алесь Асіпенка. На прымусе вада ў каструлі клекатала, Кіпела і бурліла бурна так, Што пара пачала клубіцца. ← Уладзімір Корбан. // Вялікая колькасць вельмі дробных кропелек вады, якія ўтвараюцца ў паветры пры падсыханні чаго-н. вільготнага, пры сутыкненні цёплага і халоднага паветра і пад. Вада пад берагам злёгку курылася празрыстай парай. ← Міхась Лынькоў. Гарачай парай дыхала зямля, нядаўна напоеная шчодрым дажджом. ← Іван Шамякін. // размоўнае слова Моцна нагрэтае вільготнае паветра. Пара касцей не ломіць. ← Прымаўка.
  •••
  Мятая пара (спецыяльны тэрмін) — адпрацаваная пара ў машынах.
  З лёгкаю параю — пажаданне таму, хто толькі што памыўся ў лазні.
  Паддаць пары гл. паддаць.
  Пад параю — гатовы ў любы момант адправіцца (пра паравоз, параход).
 пара́, -ы́; мн. по́ры (з лічэбнік 2, 3, 4 пары́), пор і по́раў; жаночы род
  1. Час, перыяд. У нас з табою стрэч было нямала У грозны час і радаснай парой. ← Максім Танк. А калі закрасуе жыта, зацвіце лён — лепшай пары, напэўна, і на свеце не бывае. ← Рыгор Няхай. Набліжалася тая пара, калі Юля павінна была стаць маці. ← Іван Грамовіч. // Пэўны, адпаведны момант. — Давай! — сказаў я. — Цяпер самая пара пакупацца, а то ад сонца аж галава разбалелася. ← Яўген Васілёнак. // Частка сутак. Зоры далёкія, зоры бліскучыя Ціха гараць над зямлёй. Крыкі знаёмыя, тоны пявучыя Льюцца вячэрняй парой. ← Якуб Колас. Увечар да брата Прыходзяць сябры, Гамоняць аб справах Да позняй пары. ← Анатоль Астрэйка. // Пра які-н. перыяд года. Быў канец ліпеня, стаяла звычайная для гэтай пары гарачыня. ← Яўген Васілёнак. Загадае чараўніца — Дваццаць сонцаў загарыцца, Дождж пальецца як з вядра. Проста летняя пара. ← Іван Муравейка. З той зімовай далёкай пары Мы з табою навекі сябры. ← Анатоль Астрэйка. // Эпоха, перыяд. Беларуская літаратура савецкай пары.
  2. у знач. выказнік Настаў час для чаго-н. А дзень канчаецца тым часам, Пара падумаць пра начлег. ← Якуб Колас. Маша спяшалася дамоў — пара было карміць малога. ← Іван Шамякін.
  •••
  Без пары — рана, дачасна.
  Да гэтай пары — да гэтага часу.
  Да пары да часу — пакуль што.
  З той пары — з таго часу, моманту.
  Каторая пара — вельмі позна.
  Не ў пару — не ў час, недарэчы.
  У пару — у час, своечасова.