мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
чынапакло́нства — назоўнік чына́равы — прыметнік
канцэпт

чынара

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова чынара
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 чына́ра

мн.  чына́ры
Родны
каго? чаго?		 чына́ры

мн.  чына́р
Давальны
каму? чаму?		 чына́ры

мн.  чына́рам
Вінавальны
каго? што?		 чына́ру

мн.  чына́ры
Творны
кім? чым?		 чына́рай, чына́раю

мн.  чына́рамі
Месны
у кім? у чым?		 чына́ры

мн.  чына́рах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Госцю гадзі, дый сябе глядзі.


Калега — манах. Ён любіць глуш і адзіноцтва і хоча жыць пустэльнікам. (Якуб Колас)

Прызнавайся: калега — гэта ты.

čynara — беларуская лацінка

Слова чынара (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік чынара — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове чынарка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› чыналю́бства (11)

(4) нара́ ‹

› чынанача́лле (11)

(6) скна́ра ‹

› чынапакло́нства (14)

(6) скна́ра ‹

› чына́равы (8)

(4) па́ра ‹

› чына́рка (7)

(4) па́ра ‹

› чынашанава́нне (13)

(4) пара́ ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

драпіны