аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова пемфігус
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пе́мфігус мн. пе́мфігусы |
| Родны каго? чаго? |
пе́мфігусу мн. пе́мфігусаў |
| Давальны каму? чаму? |
пе́мфігусу мн. пе́мфігусам |
| Вінавальны каго? што? |
пе́мфігус мн. пе́мфігусы |
| Творны кім? чым? |
пе́мфігусам мн. пе́мфігусамі |
| Месны у кім? у чым? |
пе́мфігусе мн. пе́мфігусах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Тое з вадою не збяжыць.
— Вы разбіраецеся ў беларускай мове?
— А то ж!
— Глядзіце: бацька пабіў сына, бо ён быў п'яны. Хто з іх быў п'яны?
— Ён.
piemfihus — беларуская лацінка
Слова пемфігус (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пемфігус — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пена + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пе́мзавы (7)
(6) ва́рвус ‹
› пемзалі́тавы (11)
(9) аспара́гус ‹
› пемзаўшчы́к (10)
(5) не́гус ‹
› пе́на (4)
(6) тунгу́с ‹
› пенааддзяля́льнік (16)
(5) а́ргус ‹
› пенааддзяля́льны (15)
(5) а́ргус ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Бедная мова.