STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова аргус
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
а́ргус мн. а́ргусы |
| Родны каго? чаго? |
а́ргуса мн. а́ргусаў |
| Давальны каму? чаму? |
а́ргусу мн. а́ргусам |
| Вінавальны каго? што? |
а́ргуса мн. а́ргусаў |
| Творны кім? чым? |
а́ргусам мн. а́ргусамі |
| Месны у кім? у чым? |
а́ргусе мн. а́ргусах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
клёпкі ў галаве не стае (не хапае) — пра дурнаватага, з дзівацтвамі чалавека
трэцяй бэлькі нестае; пятае клёпкі бракуе; без пятай дошчачкі; не ўсе дома ў каго (пра дзівака, чалавека ненармальнага, прыдуркаватага)— Мне спатрэбіцца надзейны чалавек, які ў старасці падасць шклянку віскі.
— Мо шклянку вады?
— Ты не падыходзіш.
arhus — беларуская лацінка
Слова аргус (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік аргус — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове аргус + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› аргументацы́йна (14)
(5) не́гус ‹
› аргументацы́йны (14)
(8) пе́мфігус ‹
› аргумента́цыя (12)
(6) тунгу́с ‹
› аргшкло́ (7)
(9) цэрапа́дус ‹
› арда́ (4)
(6) гра́дус ‹
› арда́лія (7)
(7) со́лідус ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
