STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова апонка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
апо́нка мн. апо́нкі |
| Родны каго? чаго? |
апо́нкі мн. апо́нак |
| Давальны каму? чаму? |
апо́нцы мн. апо́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
апо́нку мн. апо́нкі |
| Творны кім? чым? |
апо́нкай, апо́нкаю мн. апо́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
апо́нцы мн. апо́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Сарока сароку бачыць здалёку.
Свой свайго (чорт чорта) пазнаў і на піва пазваў.
— А Толік выйдзе?
— Толік памёр.
— А скіньце мяч!
aponka — беларуская лацінка
Слова апонка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік апонка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове апора + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› апо́льчык (8)
(7) лімо́нка ‹
› апо́мніцца (9)
(9) малімо́нка ‹
› апо́на (5)
(8) мармо́нка ‹
› апо́ра (5)
(9) перапо́нка ‹
› апо́рак (6)
(6) шпо́нка ‹
› апо́рна (6)
(6) япо́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
