аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова плоўніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пло́ўніца мн. пло́ўніцы |
| Родны каго? чаго? |
пло́ўніцы мн. пло́ўніц |
| Давальны каму? чаму? |
пло́ўніцы мн. пло́ўніцам |
| Вінавальны каго? што? |
пло́ўніцу мн. пло́ўніцы |
| Творны кім? чым? |
пло́ўніцай, пло́ўніцаю мн. пло́ўніцамі |
| Месны у кім? у чым? |
пло́ўніцы мн. пло́ўніцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не памогуць і чары, як каму хто не да пары.
— Скарнік, ты, несумнеўна, самы нікчэмны слоўнік з усіх, пра якія я чуў.
— Але вы пра мяне чулі.
ploŭnica — беларуская лацінка
Слова плоўніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік плоўніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове плоцік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пло́ў (4)
(10) васко́ўніца ‹
› Пло́ўдзіў (8)
(10) шатко́ўніца ‹
› пло́ўдзіўскі (11)
(10) шаўко́ўніца ‹
› пло́цевы (7)
(7) мо́ўніца ‹
› пло́цік (6)
(7) мо́ўніца ‹
› Пло́цк (5)
(9) дамо́ўніца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
(кажуць, што там тры літры максімум, што боршч парушае законы гравітацыі і што палец у гарачым супе)