самагубніца

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова самагубніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	самагу́бніца мн. самагу́бніцы
Родны каго? чаго?	самагу́бніцы мн. самагу́бніц
Давальны каму? чаму?	самагу́бніцы мн. самагу́бніцам
Вінавальны каго? што?	самагу́бніцу мн. самагу́бніц
Творны кім? чым?	самагу́бніцай, самагу́бніцаю мн. самагу́бніцамі
Месны у кім? у чым?	самагу́бніцы мн. самагу́бніцах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Дурны сабака і на гаспадара брэша.

Прыказка.

відаць, чуваць + назоўны склон:
адсюль відаць уся наша сталіца
адгэтуль уся вёска відаць
адтуль быў відаць горад
добра відаць школа на ўзгорку
чуваць салаўіная песня
добра чуваць быў шум матора

не відаць + родны склон:
з-за гары дома не відаць