аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова самагубца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
самагу́бца мн. самагу́бцы |
| Родны каго? чаго? |
самагу́бцы мн. самагу́бцаў |
| Давальны каму? чаму? |
самагу́бцы мн. самагу́бцам |
| Вінавальны каго? што? |
самагу́бцу мн. самагу́бцаў |
| Творны кім? чым? |
самагу́бцай, самагу́бцаю мн. самагу́бцамі |
| Месны у кім? у чым? |
самагу́бцы мн. самагу́бцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
На добрае пытанне добрае і адпавяданне.
— Як стаць лепшай версіяй сябе?
— З'есці смакатульку. Будзеш ты са смакатулькай.
samahubca — беларуская лацінка
Слова самагубца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік самагубца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове самагубца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› самагу́бніца (11)
(4) та́ца ‹
› самагу́бны (9)
(4) ца́ца ‹
› самагу́бства (11)
(4) ца́ца ‹
› самагу́дка (9)
(8) падле́гца ‹
› самагу́ды (8)
(5) но́гца ‹
› самагуча́льны (12)
(10) самаўла́дца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Бедная мова.