мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
ве́рбніца — назоўнік ве́рбны — прыметнік
канцэпт

Вербніца

гэта

назоўнік
жаночы род
уласны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова Вербніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 Ве́рбніца

мн.  Ве́рбніцы
Родны
каго? чаго?		 Ве́рбніцы

мн.  Ве́рбніц
Давальны
каму? чаму?		 Ве́рбніцы

мн.  Ве́рбніцам
Вінавальны
каго? што?		 Ве́рбніцу

мн.  Ве́рбніцы
Творны
кім? чым?		 Ве́рбніцай, Ве́рбніцаю

мн.  Ве́рбніцамі
Месны
у кім? у чым?		 Ве́рбніцы

мн.  Ве́рбніцах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

У каго дзеці, у таго шчасце.
К старасці дзве радасці: здароўе і добрыя ўнукі.


гэтыя рэкламы накшталт «хочаш пачаць працаваць у айці?» — шчыра кажучы, я ўвогуле не хачу ПРАЦАВАЦЬ


Vierbnica — беларуская лацінка

Слова Вербніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік Вербніца — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове Вергілій + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› верблюджа́ціна (13)

(9) пасо́бніца ‹

› верблюдзянё́ (11)

(10) падсо́бніца ‹

› верблюжатнік (12)

(9) ска́рбніца ‹

› ве́рбны (6)

(11) самагу́бніца ‹

› вербняко́вы (10)

(8) згу́бніца ‹

› ве́рбункаш (9)

(7) зубні́ца ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

отключил телефон