STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
уласны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова Вербніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
Ве́рбніца мн. Ве́рбніцы |
| Родны каго? чаго? |
Ве́рбніцы мн. Ве́рбніц |
| Давальны каму? чаму? |
Ве́рбніцы мн. Ве́рбніцам |
| Вінавальны каго? што? |
Ве́рбніцу мн. Ве́рбніцы |
| Творны кім? чым? |
Ве́рбніцай, Ве́рбніцаю мн. Ве́рбніцамі |
| Месны у кім? у чым? |
Ве́рбніцы мн. Ве́рбніцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
аняго́ж, аня́ж — вядома (ж), а як жа, так // няўжо
— Куды вы палеціце́ адпачываць?
— Я лятаць баюся.
— А вы перад палётам выпіце.
— Як вып'ю, дык мне і тут добра…
Vierbnica — беларуская лацінка
Слова Вербніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік Вербніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове Вергілій + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› верблюджа́ціна (13)
(9) пасо́бніца ‹
› верблюдзянё́ (11)
(10) падсо́бніца ‹
› верблюжатнік (12)
(9) ска́рбніца ‹
› ве́рбны (6)
(11) самагу́бніца ‹
› вербняко́вы (10)
(8) згу́бніца ‹
› ве́рбункаш (9)
(7) зубні́ца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
