фіванка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова фіванка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	фіва́нка мн. фіва́нкі
Родны каго? чаго?	фіва́нкі мн. фіва́нак
Давальны каму? чаму?	фіва́нцы мн. фіва́нкам
Вінавальны каго? што?	фіва́нку мн. фіва́нак
Творны кім? чым?	фіва́нкай, фіва́нкаю мн. фіва́нкамі
Месны у кім? у чым?	фіва́нцы мн. фіва́нках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Слова — вецер, а пісьмо — грунт.

— Знаёмец хоча прыехаць, адпачыць, па гарах пакатацца. Гэта лепш калі рабіць? Летам? Зімой?
— Глядзі. Калі ён хоча зімой, то зімой. Калі летам, то летам.

fivanka — беларуская лацінка

Слова фіванка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: