STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова цырканне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
цы́рканне мн. цы́рканні |
| Родны каго? чаго? |
цы́ркання мн. цы́рканняў |
| Давальны каму? чаму? |
цы́рканню мн. цы́рканням |
| Вінавальны каго? што? |
цы́рканне мн. цы́рканні |
| Творны кім? чым? |
цы́рканнем мн. цы́рканнямі |
| Месны у кім? у чым? |
цы́рканні мн. цы́рканнях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
марцовая пара — час заляцанняў, легкадумных паводзін (сакавіцкі час)
кот марцовы — распуснік, юрлівец, кныр, бабздыр, бабадур; пра немаладога — марцовы кавалер, стары бугай
Ад прадзедаў спакон вякоў нам засталася спадчына,
но ты выбрал беречь корни русского.
cyrkannie — беларуская лацінка
Слова цырканне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік цырканне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове цыркарама + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› цыркавы́ (7)
(8) ты́рканне ‹
› цырка́дны (8)
(10) датырка́нне ‹
› цыркадыя́нны (11)
(8) фы́рканне ‹
› цыркану́ць (9)
(8) чы́рканне ‹
› цыркападо́бны (12)
(8) вя́рканне ‹
› цыркара́ма (9)
(9) змярка́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
