аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова вярканне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вя́рканне мн. вя́рканні |
| Родны каго? чаго? |
вя́ркання мн. вя́рканняў |
| Давальны каму? чаму? |
вя́рканню мн. вя́рканням |
| Вінавальны каго? што? |
вя́рканне мн. вя́рканні |
| Творны кім? чым? |
вя́рканнем мн. вя́рканнямі |
| Месны у кім? у чым? |
вя́рканні мн. вя́рканнях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
У гультая і страха цячэ, і печ не пячэ.
Прыказка.Чаму ў айцішнікаў пытаюцца, кім яны бачаць сябе праз 5 гадоў, калі яны не могуць спланаваць двухтыднёвы спрынт?
viarkannie — беларуская лацінка
Слова вярканне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вярканне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вяровачка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вярзе́нне (8)
(8) фы́рканне ‹
› вярзці́ (6)
(8) цы́рканне ‹
› вярзці́ся (8)
(8) чы́рканне ‹
› вя́ркаць (7)
(9) змярка́нне ‹
› вярку́дскі (9)
(11) прымярка́нне ‹
› вярне́йшы (8)
(8) ласканне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.