мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
мары́на — назоўнік марынава́нне — назоўнік
канцэпт

Марына

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
жаночы род
уласны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова Марына
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 Мары́на

мн.  Мары́ны
Родны
каго? чаго?		 Мары́ны

мн.  Мары́н
Давальны
каму? чаму?		 Мары́не

мн.  Мары́нам
Вінавальны
каго? што?		 Мары́ну

мн.  Мары́н
Творны
кім? чым?		 Мары́най, Мары́наю

мн.  Мары́намі
Месны
у кім? у чым?		 Мары́не

мн.  Мары́нах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Спачатку паўторым, а потым пагаворым!
Не пі без меры, каб трапіў у дзверы!

Дык паўторым ці не пі без меры?

Зайдзі на галоўную старонку.
Напішы ў анаграмы сваё імя і націсні спецпошук.
Цяпер ты ведаеш, хто ты насамрэч.

starnik.by

Maryna — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА

назоўнік Марына — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове Марыньян + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› мары́льня (8)

(6) карына́ ‹

› мары́льшчык (10)

(7) акары́на ‹

› мары́льшчыца (11)

(7) Скары́на ‹

› марынава́нне (11)

(10) Сан-Мары́на ‹

› марынава́ны (10)

(9) субмары́на ‹

› марынава́ны (10)

(7) хма́рына ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

пярсцёнак