аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
скарчэ́ць — дзеяслоў скарыназна́ўства — назоўнік
канцэпт

Скарына

гэта

назоўнік
мужчынскі род
уласны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова Скарына
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
Скары́на

мн. 
Родны
каго? чаго?
Скары́ны

мн. 
Давальны
каму? чаму?
Скары́не

мн. 
Вінавальны
каго? што?
Скары́ну

мн. 
Творны
кім? чым?
Скары́нам

мн. 
Месны
у кім? у чым?
Скары́не

мн. 
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

жыгу́чка, пяку́чка — пякучая крапіва́ з дробным лісцем


«Сысці ты можаш толькі ў магілу, а з працы — звольніцца», — сказаў дырэктар і не падпісаў тваю заяву.


Skaryna — беларуская лацінка

Слова Скарына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік Скарына — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове Скідзель + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


скарчанецца (11)

(6) Кары́на

скарчане́ць (10)

(6) карына́

скарчэ́ць (8)

(7) акары́на

скарыназна́ўства (15)

(6) мары́на

скарыназна́ўчы (13)

(6) Мары́на

скары́наўскі (11)

(10) Сан-Мары́на


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

паўнацэнна паспаць