мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
скарчэ́ць — дзеяслоў скарыназна́ўства — назоўнік
канцэпт

Скарына

гэта

назоўнік
мужчынскі род
уласны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова Скарына
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
Скары́на

мн. 
Родны
каго? чаго?
Скары́ны

мн. 
Давальны
каму? чаму?
Скары́не

мн. 
Вінавальны
каго? што?
Скары́ну

мн. 
Творны
кім? чым?
Скары́нам

мн. 
Месны
у кім? у чым?
Скары́не

мн. 
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).


Як сказаў адзін разумны чалавек, не памятаю ўжо як яго звалі, і забыўся ўжо, што ён сказаў, але думка была добрая.


Skaryna — беларуская лацінка

Слова Скарына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік Скарына — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове Скідзель + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


скарчанецца (11)

(6) Кары́на

скарчане́ць (10)

(6) карына́

скарчэ́ць (8)

(7) акары́на

скарыназна́ўства (15)

(6) мары́на

скарыназна́ўчы (13)

(6) Мары́на

скары́наўскі (11)

(10) Сан-Мары́на


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

прыхільнік здаровага харчавання

подряд (без разбора) — агу́лам, без разбору
подряд (кряду) — за́пар (адно і тое без перапынку)