STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
уласны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова Скарына
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
Скары́на мн. — |
| Родны каго? чаго? |
Скары́ны мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
Скары́не мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
Скары́ну мн. — |
| Творны кім? чым? |
Скары́нам мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
Скары́не мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
жыгу́чка, пяку́чка — пякучая крапіва́ з дробным лісцем
«Сысці ты можаш толькі ў магілу, а з працы — звольніцца», — сказаў дырэктар і не падпісаў тваю заяву.
Skaryna — беларуская лацінка
Слова Скарына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік Скарына — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове Скідзель + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› скарчанецца (11)
(6) Кары́на ‹
› скарчане́ць (10)
(6) карына́ ‹
› скарчэ́ць (8)
(7) акары́на ‹
› скарыназна́ўства (15)
(6) мары́на ‹
› скарыназна́ўчы (13)
(6) Мары́на ‹
› скары́наўскі (11)
(10) Сан-Мары́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
