аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова вешала
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ве́шала мн. ве́шалы |
| Родны каго? чаго? |
ве́шала мн. ве́шал |
| Давальны каму? чаму? |
ве́шалу мн. ве́шалам |
| Вінавальны каго? што? |
ве́шала мн. ве́шалы |
| Творны кім? чым? |
ве́шалам мн. ве́шаламі |
| Месны у кім? у чым? |
ве́шале мн. ве́шалах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Лепей драўляная згода, чымся залатая сварка.
Святы спакою, лепей з табою.
Горадня — места з Магдэбургскім правам ад 1391 г. На працягу XIV—XVIII стст. горад спрачаўся з Вільняй па багацці і прыгажосці і лічыўся другой сталіцай Вялікага Княства Літоўскага. У Рэчы Паспалітай быў назначаны месцам генеральных соймаў, на якіх абмяркоўваліся пытанні знешняй і ўнутранай палітыкі. У канцы XVIII ст. у Горадні заснавана друкарня, якая выдавала кнігі на беларускай мове.
viešala — беларуская лацінка
Слова вешала (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вешала — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вешалка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ве́чнік (6)
(5) пчала́ ‹
› ве́чны (5)
(6) чу́чала ‹
› ве́чны (5)
(6) чу́чала ‹
› ве́шалка (7)
(7) апяша́ла ‹
› ве́шальнік (9)
(5) во́бла ‹
› ве́шанне (7)
(5) ку́бла ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.