STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова чучала
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
чу́чала мн. чу́чалы |
| Родны каго? чаго? |
чу́чала мн. чу́чал |
| Давальны каму? чаму? |
чу́чалу мн. чу́чалам |
| Вінавальны каго? што? |
чу́чала мн. чу́чалы |
| Творны кім? чым? |
чу́чалам мн. чу́чаламі |
| Месны у кім? у чым? |
чу́чале мн. чу́чалах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.
— Субота, а ты цвярозы?!
— Я вырашыў пайсці супраць сістэмы, заняцца самаразвіццём і весці здаровы лад жыцця.
— Няма грошай?
— Няма грошай.
čučala — беларуская лацінка
Слова чучала (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік чучала — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове чучальнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› чу́ць (4)
(7) зярца́ла ‹
› чу́ць (4)
(6) мача́ла ‹
› чу́чавіцкі (9)
(5) пчала́ ‹
› чу́чальнік (9)
(6) ве́шала ‹
› чу́чальны (8)
(7) апяша́ла ‹
› чу́чка (5)
(5) во́бла ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Рукавічка.