аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова канкрэцыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
канкрэ́цыя мн. канкрэ́цыі |
| Родны каго? чаго? |
канкрэ́цыі мн. канкрэ́цый |
| Давальны каму? чаму? |
канкрэ́цыі мн. канкрэ́цыям |
| Вінавальны каго? што? |
канкрэ́цыю мн. канкрэ́цыі |
| Творны кім? чым? |
канкрэ́цыяй, канкрэ́цыяю мн. канкрэ́цыямі |
| Месны у кім? у чым? |
канкрэ́цыі мн. канкрэ́цыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як вол да карэ́ты — зусім не (прыйсціся да чаго-н.); пра таго, хто аказаўся недарэчным у нейкіх абставінах
А калі перайшоў дарогу на чырвонае, гэта ўжо можна выпісвацца з беларусаў?
твітарскія твітыkankrecyja — беларуская лацінка
Слова канкрэцыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік канкрэцыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове канкубінат + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› канкрэтыза́цыя (13)
(12) гіпасакрэ́цыя ‹
› канкрэ́тыка (10)
(13) нейрасакрэ́цыя ‹
› канкрэцы́йны (11)
(13) гіперсакрэ́цыя ‹
› канкубіна́т (10)
(8) інкрэ́цыя ‹
› канку́р (6)
(9) экскрэ́цыя ‹
› канкурава́нне (12)
(9) дыскрэ́цыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.