STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова патанчэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
патанчэ́нне мн. патанчэ́нні |
| Родны каго? чаго? |
патанчэ́ння мн. патанчэ́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
патанчэ́нню мн. патанчэ́нням |
| Вінавальны каго? што? |
патанчэ́нне мн. патанчэ́нні |
| Творны кім? чым? |
патанчэ́ннем мн. патанчэ́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
патанчэ́нні мн. патанчэ́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
на Гарадзеншчыне казалі:
філюта ‘залішне свавольны, гарэзлівы, лоўкі, шустры’ (польск. filut ‘свавольнік, круцель, гарэза, прайдзісвет’)
відаць, чуваць + назоўны склон:
адсюль відаць уся наша сталіца
адгэтуль уся вёска відаць
адтуль быў відаць горад
добра відаць школа на ўзгорку
чуваць салаўіная песня
добра чуваць быў шум матора
не відаць + родны склон:
з-за гары дома не відаць
patančennie — беларуская лацінка
Слова патанчэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік патанчэнне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове патапельніца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› патанчы́ць (9)
(10) заканчэ́нне ‹
› пата́нчыць (9)
(15) светазаканчэ́нне ‹
› патанчэ́лы (9)
(9) сканчэ́нне ‹
› патанчэ́ць (9)
(9) станчэ́нне ‹
› Пата́п (5)
(10) вытанчэ́нне ‹
› пата́паўскі (10)
(9) брынчэ́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
